Alzheimer Nederland

Forum

  • Pagina's:
  • 1
  • 2
 
Arnold7351 weken geleden
Mijn vader heeft sinds kort en na een jaar van testen en onderzoeken de diagnose ontvangen; lichte (of beginnende) vorm van dementie. Hij is net 65 geworden. Het is voor hem en mijn moeder (en mij) een behoorlijke klap natuurlijk.

Zonder al te veel in te gaan op de achtergrond en omstandigheden (misschien dat ik dat later nog eens doe) kom ik tot mijn volgende vraag:

Mijn vader wil nu graag buitenhuis "iets actiefs" doen. En dan niet zozeer sportief (hij sport en beweegt al genoeg), maar met name sociaal actief. Maar hij weet niet wat en hoe. Hij maakt zich er ook zorgen over hoe dat zal gaan als hij bv. in verenigingsverband iets gaat doen. Bv. hoe andere mensen zullen reageren op symptomen van dementie.

Er is hem ook aangeboden om vanuit de hulpverlening met lotgenoten te gaan praten. 12 sessies geloof ik.

Wat is nu wijsheid. Eerst maar eens beginnen met de lotgenoot-sessies? Of daarnaast ook andere activiteiten? Zo ja welke activiteiten zijn dan geschikt en in welk verband?

Graag hoor ik jullie ervaringen en ideeen hierover.
Katjana51 weken geleden
Comment with ID: 1863
Dag Arnold,

Wat zijn je vaders hobby's? Waar houd hij van en wat vind hij leuk om te doen? Is het een prater of juist niet? Waar liggen zijn interesses? Is hij bekend in clubverband dingen te doen? Wat past er bij hem en wat zou hij zelf graag willen?

Lotgenoten-sessies zijn over het algemeen redelijk veilig; zij worden geleid door een deskundige en de (h-)erkenning onderling is redelijk groot.Van daar uit kun je contacten leggen en of interesses delen.Beter klein beginnen als in het diepe gooien; de buitenwereld bezit lang niet altijd het juiste begrip voor Alzheimer.

als thuisfront kun je extra aandacht schenken aan de verhalen en ervaringen waar je vader mee thuis komt, toets hoe hij deze sessies ervaart? Niet teveel activiteiten tegelijk, doe het stap voor stap: er verandert veel nu in zijn leven en je moet wel kunnen uitvogelen wat dit met hem doet / en of het hem goed doet.

Veel zal te maken hebben met zijn persoonlijkheid, ik ken je vader niet. Maar gebruik deze als leidraad voor de activiteiten.

Ik hoop je hiermee een eindje op weg te hebben geholpen? En ik wens je een hoop ervaringen en ideeen toe.

Katjana

Carla51 weken geleden
Comment with ID: 1864
Hallo Arnold,
Ik ben het helemaal met Katjana eens. Niet van alles tegelijk overhoop halen: zijn leven ligt nu al overhoop. Dat lotgenotencontact zal hem op weg kunnen helpen, om rustig te bedenken wat voor hem een goede ontspanning zou kunnen zijn. Beter een ding goed, dan gefrusteerd van het een in het ander duiken. Succes met de zoektocht en het steunen van je vader. (en zelf deze diagnose verwerken!)
groet Carla
Arnold7351 weken geleden
Comment with ID: 1904
Hallo Katjana en Carla,

Dank voor jullie nuttige en warme reacties.

Mijn vader is niet zo'n prater, Friese inslag en zo. Hij zat zelf te denken aan bv. biljarten.

Maar jullie reactie bevestigt wat ik zelf gevoelsmatig ook al had nl. niet teveel hooi op de vork, niet overhaasten.

Voorlopig gaan we dus voor de lotgenoten sessies. Vandaag bleek overigens dat vanwege de bezuinigingen en de eigen bijdrage het aantal aanmeldingen in onze gemeente drastisch omlaag is gegaan en de sessies daardoor niet meer in een vast patroon starten. Dus even wachten of - en dat doen we nu- kijken wat er verder in de regio gebeurt.

Mochten er nog anderen nuttige tips hebben; graag!.

Groet,
Arnold
Katjana51 weken geleden
Comment with ID: 1911
Beste Arnold,

Fijn om te lezen dat je iets aan de reacties hebt gehad.
Blijf jij ons lotgenoten? je hebt nl. een grote gave

"wat ik zelf gevoelsmatig ook al had" zie deze gave als jouw gereedschap en het is goed dat je hier bevestiging vond; da's goed voor je zelfvertrouwen. Ieder van ons mantelzorger (lees:betrokkene) kent zijn onzekerheden,machteloosheid,rouw,pijn en verdriet,onmacht, noem maar op.....

Vertrouw op eigen gevoelsmatigheden, wees een anker (lees:houvast) voor de hulpbehoevende; hun voelsprieten voor sfeer en emoties zijn scherper dan ooit. En omdat het vaak om een naaste gaat,zijn stemming en emoties van je gezicht af te lezen.
Dat voorkom je niet bij alle vakkennis die er beschreven staat, omdat het hier draait om gevoelens, liefde, en zorg. Maar vooral om welzijn.

Die nuttige tips, daar wil ik wel een topic aan wijden. Samen kan dat een mooie vraagbaak worden voor en door mantelzorgers (lees:betrokkenen) met al onze ervaringen.
Maar daar moet ik eerst een paar daagjes op broeden....

Groet Katjana
dochter3951 weken geleden
Comment with ID: 1924
katjana ik zou graag nuttige tips willen hoe daar mee om te gaan .

ik wacht het rustig af ;)
leo48 weken geleden
Comment with ID: 2053
Lieve mensen,

Ik ben met een inhaalslag bezig, omdat ik door omstandigheden even niet alle aandacht aan het Forum heb kunnen geven.

Maar beste Arnold, ik lees in je eerst bericht toch enige raakvlakken.
Mijn partner heeft inmiddels geconstateerd sedert 6 jaar Alzheimer.

Wij zijn ruim 2 jaar geleden teruggekeerd uit het buitenland en ik had mij voorgenomen om ergens te gaan biljarten en te bridgen.
Ik was een verwoed bridger, dus ik zag mijn vrije tijd wel ingevuld.
Maar, de Alzheimer die mijn vrouw heeft ,ontwikkelde zich in een vorm waarin ze Alle veiligheid alleen maar thuis vind.
Derhalve ben ook ik 24 uur per dag aan huis gekluisterd.
Doordat ik tegen een muur opliep, boodschappen b.v. is er een tweedaagse opvang voor mijn vrouw geregeld. Zij gaat alleen omdat ik dan fijne dingen voor mijzelf kan doen.
Het geeft mij in ieder geval de tijd om boodschappen te doen.

Ik heb van de nood een deugd gemaakt en zit nu vele uren aan mijn computer gekluisterd.
Daar kan ik van de nood een deugd maken en probeer het bezoek aan het Forum te vergroten.
Ik zou zeggen, jij, maar ook je vader zijn meer dan welkom.

leo
leo48 weken geleden
Comment with ID: 2054
Beste Arnold,

Ik vergat nog te melden dat ik inmiddels vele contacten heb gekregen o.a. door het Forum.
Als je je hoofd boven het maaiveld uitsteekt weet men je te vinden.

Nu had ik in het verleden al een bestuurlijk Sociale achtergrond, maar doordat ik 10 jaar in Frankrijk had gewoond, waren de netwerken wat wazig geworden.

Maar er is nog zoveel onbekendheid over het fenoneem Dementie dat alle hens aan dek nodig is.

Wat denk je bijvoorbeeld over het advies dat een huisarts aan ongeruste kinderen geeft als zij bij hem komen met hun zorg over hun vader. Mogelijk patiënt.
Laat hem maar even uitrazen. Moeder is aan het einde van haar mogelijkheden.
Ik heb het in het verleden zelf meegemaakt.
Maar dat is ruim 25 jaar geleden en toen wist men nog nauwelijks iets.
Of het onbegrip over dementie in de maatschappij.

Dus nogmaals Arnold WELKOM OP HET FORUM.

leo
Arnold7343 weken geleden
Comment with ID: 2275
Hallo allemaal,

Nogmaals dank voor de fijne reacties.

Voordat ik het vergeet: het bezig zijn met info zoeken en delen incl. dit forum vind ik best nog wel heftig. We proberen de Alzheimer (nog?) niet alomtegenwoordig te laten zijn dus als ik zoals nu een paar weken verstek laat gaan dan is dat zeker niet uit desinteresse maar meer uit eigen bescherming.

Update over het topic 'activiteiten':
Nog niets begonnen. Duidelijk is het wel: voorlopig niets anders dan lotgenoten sessies. Sinds deze week is eindelijk een case-manager aangehaakt. Dat heeft tot heel grote opluchting bij mijn ouders (en mij) geleid. O.a. is zij nu op zoek naar een passende groep. Mijn vader's grootste bezwaar is om opgehaald te worden door "zo'n busje".

Niet meer mogen/kunnen rijden; wat moeilijk valt mijn vader dat. Maar hij heeft zich erbij neergelegd. Inmiddels elektrische fietsen gekocht. Ik ben me nu aan het orienteren op GPS-trackers (op internet en dit forum).

De zomer komen we wel door; ouders wandelen en fietsen veel. Volgens mijn moeder is mijn vader dan weer bijna zoals 'ie altijd was. Kijken op tegen najaar/winter; buitenhuis-activiteiten worden dan wel weer erg belangrijk. Zoals Leo ook schrijft; ook mijn moeder heeft enorm veel behoefte om op die manier wat 'lucht' te krijgen.

Tenslotte: mijn ouders willen hun testament tegen het licht houden. Stamt nog uit de tijd dat mijn vader eigen onderneming had. Sluit dit nog aan bij wat ze nu nodig hebben? Denk het niet. Natuurlijk moeten we daarvoor bij de notaris zijn, maar voordat we dat doen ben ik benieuwd naar algemene ervaringen & tips. Hierover maar een nieuw topic openen, of is deze er al?

Groeten,
Arnold73
onderzoeker3043 weken geleden
Comment with ID: 2277
Beste Arnold,

Onder Hulp & Advies kun je topics vinden over testamenten en volmachten etc., je moet wel even wat
teruggaan in de tijd. Ook kun je deze termen onder de zoekfunctie (rechtsboven forum) eens invullen.
De Alzheimerstichting heeft er ook een folder over, die je tegen een kleine vergoeding kunt aanvragen,
op deze site ergens onder boeken. Trouwens daar staan meer goede folders op over zaken die op je pad
komen als je te maken krijgt met Alzheimer.

Die "valse schaamte" is helemaal niet ongewoon in de beginfase van het proces. Bovendien rust er ook nog
een taboe op Alzheimer. Terwijl iedereen er zo maar voor kan staan, dat heb ik inmiddels wel door.
Mijn vader heeft ook Alzheimer vermoedelijk zit hij nu al in fase twee.
Knap dat je vader wel naar die lotgenoten sessies gaat, want daar kreeg ik mijn vader zelfs niet eens heen,
dat vond hij te confronterend. De dagbehandeling heeft hij anderhalf uur uitgezeten, toegegeven
hij zat in een verkeerde groep met zwaardere gevallen. Zelf werd ik er ook benauwd van, verkeerde inschatting
van de begeleidster. Toen ze kinderliedjes gingen zingen, was de maat voor mijn vader vol en hij is ook nooit
meer terug gegaan. Dat busje van de zorg is inderdaad ook zo'n struikelblok: dat was meteen al duidelijk, daar ging
hij toch echt niet in meerijden, tenslotte zien de buren dat.
Een zorgboerderij was een goede optie voor hem geweest, maar daar hadden we toen niet van gehoord, ook is het
ons niet voorgesteld, heel dom. Dat was nl. precies in het straatje van mijn vader geweest, die van wandelen
en het buitenleven houdt. Fietsen deed hij ook, totdat hij wiebelig werd en languit is gegaan pal voor een bromfietser,
dus nu blijft alleen nog het wandelen over.
Gelukkig lees ik dat je ouders samen heel actief zijn, veel fietsen en wandelen, heel goed.
Probeer dat zoveel mogelijk en zo lang mogelijk te stimuleren, want inderdaad wij merken ook dat na iedere vorm
van beweging mijn vader zoveel beter is. Zoals je moeder omschrijft "bijna zoals hij was".
De winter was een moeilijker seizoen, we hebben mijn vader voor kleine boodschapjes gestuurd naar de slager
of bakker dichtbij, hij bouwde een band met de winkeliers op. Wel raar dat hij ze op een gegeven moment gewoon
maar de portemonnee gaf als er betaald moest worden. Hij kwam er niet meer uit dus. Naar een supermarkt dichtbij
was echter een ramp, hij kon snel al niks meer vinden en vond het alleen ook heel vermoeiend. Maar daar heeft hij zelf wat opgevonden: nu neemt hij zijn kleinzoon (van 14) mee naar de supermarkt en hebben ze allebei veel lol. Als ze een keertje gaan
is het een uitje.
Tot voor enkele jaren ging mijn vader altijd nog wekelijks naar de badminton (hij is nu bijna 85), dat heeft hij zelf zomaar stopgezet.
Dat vonden we al raar, nu vertelde hij laatst dat dat met zijn coördinatie te maken had, hij ging fouten maken.
Tja, hij wilde natuurlijk niet afgaan ...
Je vader lijkt me heel sportief en vitaal, zou toch eens een zorgboerderij onderzoeken als optie, er zijn er vele heb ik gezien
op het internet.
Veel succes met het vinden van een goede activiteit, hoor graag of je wat gevonden hebt. Wie weet kunnen wij er ook wat mee.
Groet, Lies
Josee43 weken geleden
Comment with ID: 2280
Is een groentetuin wat voor hem?Een volkstuin in de zomer en een kleine tuinkas aan huis voor de winter?
Lekker wroeten in de aarde,beetje snoeien en je eigen groenten eten...?

Warme groet;

Josee