Home
Actueel
Over Alzheimer Nederland
Contact
Inloggen vrijwilligers
hulp en advies
informatie
onderzoek
wat kunt u doen?
Hulp en Advies
Regionale Afdelingen
Alzheimer Cafés
Alzheimertelefoon
Forum
Chat
Blogs, gedichten en verhalen
Activiteiten
Verbeter de zorg
Inloggen
Gebruikersnaam
Wachtwoord
Registreer een account
Wachtwoord vergeten
Forum
Zoek binnen het forum
Forum
>
Omgaan met dementie
>
Hoe ga ik om met mijn schoonmoeder?
Pagina's:
1
2
3
4
5
6
7
leo
68 weken geleden
Comment with ID: 649
Hallo Yiota,
Ik neem aan dat jij degene bent van de familie die in het Nederlands het beste zijn emoties kan verwoorden.
Jij zult in deze situatie dan ook het hoofd koel moeten houden en proberen
om een beetje rationeel te denken. Dat zal je best veel moeite kosten, maar het moet.
Probeer de emoties te scheiden van de practische zaken.
Je schoonmoeder heeft Alzheimer. Punt.
Dat betekent dat haar ziekte in een glijdende schaal uiteindelijk eindigt bij haar dood.
Er bestaat geen verbetering. Zij zal steeds meer van de werkelijkheid verliezen.
Het korte termijn geheugen slaat het eerste toe.
Haar lange termijn geheugen kan nog heel lang goed functioneren.
Het moment komt een keer dat zij jullie of een bekende niet meer herkend.
Mijn eigen vrouw zegt tegenwoordig regelmatig dat zij geen beeld heeft als ik het over haar enige zoon heeft. We moeten dit accepteren en proberen om de rust om de patiënt
zoveel mogelijk te bewaren.
Leg uit aan de kinderen en kleinkinderen wat er aan de hand is met oma.
Dat zij daar niets aan kan doen, het is haar overkomen.
De verhuizing zal haar ontregelt hebben.
Probeer een zo rustig en stabiel sfeertje voor haar te creëren.
Ga geen confrontaties aan. Blijf alert . Er zullen nog veel beren op je weg komen.
Alle andere zaken zijn eigenlijk bijzaken, want oma zal al die commotie niet meer snappen.
Bij mijn vrouw gaan al dit soort zaken langs haar heen.
Ik doe haar dan ook geen plezier om haar er in te betrekken of uit te leggen.
Probeer om haar tijd dat zij nog leeft fijn en plezierig te houden.
Dat is ook wat ik bij mijn vrouw probeer.
Het is met opstaan en vallen geleerd hoor, maar in ons geval werkt het wel.
Daarom veel sterkte en geduld.
Leo
leo
68 weken geleden
Comment with ID: 650
Dag Netje,
Ik maak uit je mail op dat jullie nog helemaal aan het begin van het ziekteproces van je schoonmoeder staat.
Nou maak dan je borst maar nat.
Het proces van de Alzheimerziekte is onomkeerbaar en eindigt uiteindelijk met de dood.
Dit is keihard om te lezen dat weet ik, maar het voorkomt het eindeloos gevecht tegen
deze rotziekte of de ontkenning. Het kan overigens heel lang duren.
Er hoeft ook niets meer te worden uitgelegd.
Alleen behandel de patiënt wel met respect, want mijn vrouw zegt ook altijd, ik heb die ziekte nou wel, maar ik ben nog niet gek.
Zorg voor een goede sfeer en zoek geen conflicten,
een Alzheimerpatiënt heeft zijn eigen waarheden ,ga daarover niet in debat.
Mijn vrouw herkent mensen die zij nog nooit gezien heeft..
Wij verkochten ons huis in Frankrijk aan Belgen, die wij nog nooit gezien hadden, maar mijn vrouw bejegende ze als oude kennissen.
Geniet van je schoonmoeder, iedere dag dat ze er nog is.
Dat kost veel liefde en geduld, en dat heb je dan ook nodig.
Veel sterkte.
Leo
yiota
65 weken geleden
Comment with ID: 775
Hoi lieve Leo ik ben even weg geweest omdat mijn laptop kapot was :(
ondertussen mijn schoonmoeder is terug in nederland(zondag)en wij zijn op maandag op bezoek geweest bij haar zus in wageningen(ik,mijn schoonzus en 3 van de kleinkinderen).
Een onbetaalbare moment!mijn schoonmoeder had ons gemist en wij hebben lang met elkaar geknuffeld!wat was ik blij ! en tweede zus van mijn schoonmoeder is mee gekomen vanuit griekenland.Zij voerde het woord.Mama is daar onderzocht en artsen hebben bij haar vasculaire dementie gevonden en frontotemporale dimentie.Hier in nederland de diagnose was alzheimer met vasculaire dimentie.De arts daar heeft de medicijn Ebixa 10 mg voorgeschreven,2 x per dag.Deze medicijn (zoals bij de bijsluiter staat )is uitluitend voor patienten met de ziekte van Alzheimer dus ik snap het niet...als ze alzheimer niet hebt waarom de medicijn maar oke zo ver zo goed want tot nu toe waren wij de slechte kinderen die zei dat mama ziek is terwel volgens haar zussen niets mankeerde en nu opeens is zij ziek.
Dus een stapje vooruit...maar...volgens de zus mama mag niet weten wat aan de hand is want daar wordt zij verdrietig van.Van de zus mag mama niet meer in haar eigen huis terug komen want daar kan ze niet wonen(zij heeft maar een week ingewoond en darna hebben ze haar in wageningen meegenomen).De zus zegt dat mama moet in wageningen blijven tot wij een inrichting voor haar geregeld hebben.Ik heb uitgelegd dat nou te vroeg is voor mama om in een inrichting optesluiten.Mama is nog bij kennis,zij kan lopen en praten ,best veel begripen en wij willen dat ze nog zo lang het kan van haar kinderen en kleinkinderen genieten.ik heb de zussen uitgelegd dat wat ze tot nu toe hebben gedaan erg fout was geweest.Ze hebben niet geaccepteerd al die tijd dat mama ziek was...zij hebben ons beschuldigd en gekwetst op de ergste manier ,ze hebben ons contact met mama verbodden,ze namen mama mee 2 maanden naar wageningen en 1 maand naar griekenland...dat was voor mama erg verwarend.Maar van excuses aanbieden..nee hoor..zij ontkenen weer alles ...dat ook geslikt ik ging door met ons voorstel:omdat mama niet de tijd heeft gehad om in haar nieuwe wooning te wennen zei ik dat beide haar zussen ,die ook alleen zijn paar weken in arnhem te komen logeeren bij mama om te kijken hoe het gaat.En daarna kunnen we zien of mama wel of niet in haar huis wilt wonen.Dat wijzen de zussen af...tante kan haar bedje niet verlatten voor paar weken,zij is aan gewend.ik voorstelde dan iets anders...om mama inte schriven in wageningen zodat een huisarts een apotheek en de dagtherapie in haar burt kan zijn...Nee..dat kon niet.tante heeft huursubsidie en dan raak ze dat kwijt.Ik zei dat is niet erg want mama zal helf van haar huur en kosten betalen als ze samen wonen...nee hoor...wil ze niet..hun optie:mama blijf daar voorlopig (zeggen ze niet tot wanneer),wij moeten een inrichting regelen en tot die tijd op en neer rijzen wanner ze dat roepen!ik begin kwaad te worden ! nog steeds kan ik niet met hun praten!ik heb verteld dat wij met onze kinderen en onze werk (ik heb een horeca bedrijf)niet even naar wageningen en terug kunnen elke moment.Dat kost minstens 1 huur op een neer rijden ,terwel mama in arnhem tegenover mijn huis en werk woont.Hier kan binnen een minuut bij haar zijn.Beste Leo geef mij jouw wijze advies aub.
groetjes Yiota
leo
65 weken geleden
Comment with ID: 776
Lieve lieve Yiota,
Ik word er helemaal warm van, jouw liefde voor de familie.
Gelukkig is je schoonmoedertje weer terug in Nederland
en ze heeft jullie gemist. Dat is heel fijn.
Dat zal op den duur wel minder worden hoor, want dat hoort bij de ziekte.
Dementie is een verzamelnaam en daaronder vallen vele soorten van hersenziekte.
Ik ben geen arts dus ik kan je ook niets vertellen over de medicijnen, dat moet je met de huisarts kortsluiten denk ik.
Ik wil het even hierbij laten, omdat ik mij eerst wat beter wil inwerken in deze
familietragedie
Dus eventjes geduld ik kom er snel op terug.
Leo
leo
65 weken geleden
Comment with ID: 778
Dag Yiota,
Het maakt niet uit welk soort hersenziekte je schoonmoeder heeft.
De medicijnen kunnen alleen MISSCHIEN het proces van de ziekte vertragen.
Jij moet je op de practische zaken richten.
Ga er maar van uit dat je schoonmoeder niet meer terug wil/gaat naar haar flatje.
De verhuizing, zo goed bedoelt, is een verkeerde beslissing gebleken.
Waarom laat je je schoonmoeder niet voorlopig bij haar zussen.
De afstand tussen Arnhem en Wageningen is toch niet zo groot.Bel tussendoor.
Je hoeft er toch niet iedere dag heen. Regel een berzoekerscaroussel.
Leg uit dat je in Nederland een cultuur hebt die dementen zolang mogelijk thuis wil houden. Dat is lekker voordelig hè.
Wel kun je overal hulp vragen. Dat begint meestal bij de huisarts.
leo
65 weken geleden
Comment with ID: 779
vervolg ,als ik een lange mail schrijf wordt die steeds geblokkeerd.Maar goed er wordt aan gewerkt.
Het proces van de voortschrijdende achteruitgang gaat gestaag door.
Maar het kan best nog wel lang duren.
Houd daarom rust in de familie .Vergeet de verwijten je schiet er niets mee op.
Jij begrijpt het beste wat er gaande is. Wees op de achtergrond beschikbaar om uit te leggen ven eventueel contact te houden met de huisarts.
Je schoonmoeder gaat een periode in waarin zij steeds meer de greep op haar leven verliest en het korte geheugen is het eerste wat verdwijnt.
Er komt een moment dat ze jullie niet meer herkent bereid iedereen daar op voor.
Ik begrijp even niet waarom ze niet in Wageningen kan worden ingeschreven en wat dat te maken heeft met haar huursubsidie.
Dit zou je te weten kunnen komen bij de gemeente.
In jullie geval zou ik via de huisarts een casemanager zien te krijgen die al deze zaken weet of kan uitzoeken
leo
65 weken geleden
Comment with ID: 780
Ja Yiota, je dacht dat je het goed geregeld had, maar er zullen nog veel beren op je pad komen.
Bedenk je schoonmoeder krijg je nooit meer terug, sterker nog je zult bij leven al afscheid moeten nemen.Je kunt niets meer met haar bespreken, je kunt haar niet meer laten kiezen.
Voor haar wordt het in haar hoofd steeds leger. In het begin merkt ze dat en dat is de ergste periode, later is iedere herinnering weg. Men zegt wel eens het worden net planten.
Er voor haar zijn, knuffelen dat is wat er uiteindelijk over blijft.
Mijn vrouw heeft al ruim 5 jaar Alzheimer. Zij heeft gelukkig geen enkel ziektebesef, maar ik, die er 24 uur bovenop zit ervaar iedere minuut de geestelijke achteruit gang.
Met liefde en sterkte en af en toe de steun van mijn case manager lukt het nog steeds.
Heel heel veel stekte en liefs.
Leo
leo
65 weken geleden
Comment with ID: 781
Yiota,
Wat is dat toch lastig dat blokkeren.
Ik lees nogmaals jouw mail, misschien wel voor de 20e keer.
Het valt mij op dat je inderdaad je heel soepel opstelt en dat de oude tantes zo star in de leer zijn.
Dat noemen ze hier vechten tegen de bierkaai, oftewel bijna onmogelijk om te winnen.
We hebben natuurlijk ook met heel verschillende culturen te maken.
Een ding ben ik wel van overtuigd.
Het terug brengen naar het flatje heeft geen enkele kans van slagen.
Je kunt niet meer zeggen tegen je schoonmoeder fijn eigen huisje o.i.d.
Ze heeft er maar een paar dagen gewoond, niets is herkenbaar voor haar.
Ze heeft zich die paar dagen ook heel erg eenzaam gevoeld en ja, ( lange termijn geheugen functioneert nog) ik ga naar mijn zus.
Zie je nu waarom ik je veel sterkte toewens.
En je kunt het ook niet meer aan haar uitleggen.
Rob (Alzheimer Nederland)
65 weken geleden
Comment with ID: 785
Dag Yiota en Leo,
Leo, wat fijn dat jij zo met Yiota meedenkt en meeleeft. Ik kan me goed voorstellen dat dit een enorme steun is. Yiota: ik dacht ook te lezen dat jij af en toe gesprekken hebt met de casemanager van je schoonmoeder. Klopt dat? Heeft ze die? Want ik ben benieuwd hoe die tegen de situatie aankijkt.
Wat die medicijnen betreft: Ebixa is inderdaad alleen voor Alzheimer. Raar dat de Griekse arts dat voorschrijft, maar je geeft al aan dat de Nederlandse arts ook aan Alzheimer denkt. Hopelijk doet het haar wat goed.
Wat het verhuizen betreft.. dat is een moeilijke situatie. Nu krijgt ze veel steun van haar zus die haar met alles kan helpen. Terwijl in het huis bij jullie in Arnhem zou ze alleen weer moeten wennen. Hoe verder de ziekte vordert, hoe meer hulp ze nodig heeft. Dus als ze tot die tijd bij haar zus kan wonen heeft dat wel voordelen. Als ze weer naar Arnhem zou komen, zou ze daar moeten wennen. Vaak hoor ik wel dat mensen wel kunnen wennen aan nieuwe situaties, maar dat dit wel tijd kan kosten. Ook zal ze weer moeten wennen als ze in een instelling zou komen te wonen. Indien ze goed verzorgd wordt bij haar zus, denk ik dat dit voor haar misschien wel het meeste rust geeft. Al snap ik dat dit voor jou moeilijker is.
Beste Yioto, ga je wel eens naar een Alzheimer Café? In Arnhem zit er ook één. Je vindt meer informatie op de website. Daar kun je mensen spreken en informatie horen. Ik denk dat dit je ook steun kan bieden. Verder is er nog de Alzheimertelefoon (030-656 7511). Dit nummer kun je ook altijd bellen met vragen en opmerkingen. Er zitten elke dag andere vrijwilligers aan de telefoon, die veel ervaring met dementie hebben.
Ik vind het heel moeilijk hier iets over te zeggen, aangezien ik de situatie niet ken. Misschien zijn er anderen die hier wat over kunnen zeggen?
Heel veel sterkte in elk geval!
Rob
yiota
65 weken geleden
Comment with ID: 789
Beste Leo,
jij hebt gelijk het maakt niet uit welke dementie mijn schoonmoeder heeft het fact is dat ze een hersenziekte heeft.Ik ben niet tegen medicijnen al zei haar geriater dat hij liever niet voorschrijf omdat ze een combinatie alzheimer met vasculaire dimentie vastgesteld is en hij denkt dat mijn schoonmoeder geen bat met medicijnen bij zou hebben.Haar zussen zijn van overtuigt dat een wonder midel is en mama opeens bovenop zou komen...ik heb uitgellegd dat ALS het werkt kan alleen maar de proces vertragen en dat mama beter op dagtherapie ook moet.Ze denken anders over.De ene zus gaat ook weer binnenkort naar griekenland want daar woon zij.Over de verhuising mijn beste Leo, die was mamas beslissing en zij is gewoon van mijn huis naar een huis tegenover mij verhuist... 12 jaar lang heb zij bij mij ingewoond dus arnhem is voor haar heel goed bekend.Mama bij de zus in wageningen laten betekend dat ze de hele dag binnen zou zitten te niksen...ze heeft nul sociale contacten daar,nul hobbys en geen interessen...nooit gehad.In wageningen kunnen wij ook niet een overzicht hebben over haar situatie en acteruitgaan.Hier in arnhem heb ik samen met mijn man een kleine griekse cafetaria al 16 jaar...onze zaak bevind zich tegenover mijn huis en mijn schoonmoeders flatje.Mijn vriendenkring en buren-klanten zijn ook al zoveel jaren ook de enige sociale contacten van mijn schoonmoeder...Ik laat haar nooit alleen...wij drinken samen coffee en kijken naar de nieuws op televisie als ik wakker ben,zij komt met mij mee naar de zaak,ik kook voor haar en maak het huis schoon,en groet haar net voor ze naar bed gaat...van mijn winkel kun je gelijk bij haar huis binnen kijken...beter dan dat kon ik het niet treffen!onze huisarts is op loop afstand,apotheek ook...rijnstad ziekenhuis 5 minuten met de auto,dag opvang hetzelfde...zelfs de verpleeghuis voor later is in mijn buurt...haar zus is 80 jaar oud..zij kan niet rijden en geen nederlands praten...mijn schoonzus en alle onze kinderen wonen ook hier in de buurt...vertel mij lieve Leo hoe kan ik mama met een gerust hart in wageningen laten?haar zus beseft niet hoe serieuse haar ziekte is !zij denkt dat de pillen en god zou mama genezen !
Pagina's:
1
2
3
4
5
6
7
Terug naar Omgaan met dementie
blijf op de hoogte
Copyright © 2013
Disclaimer