Hulp en Advies

Inloggen

Gebruikersnaam

Wachtwoord

Forum

Zoek binnen het forum

Forum
>
Vergeetachtig of dement?
>
Familie predikelen

Katjana53 weken geleden	Zij (wijkverpleegkundige) kwam een kwartiet te laat. Wat na 5 minuten al irritatie opwekte bij mijn broer1 (die weer terug naar zijn werk moest).Mijn zus 1 (ook een collega i.d.zorg) merkte op 'dat ze wel begreep hoe dit werkte, zij kreeg een geërgerde blik toegeworpen van broer 2, ik eentje van zus 2 'Owjee, daar gaan we wéér' en onze éérste echte familie-bijeenkomst moest nog beginnen......zucht. Oja, en laat ik niet vergeten dat moeders in het midden in dit gedoe, in de kamer aanwezig was. Wordt vervolgt ( ?) Katjana 1

leo53 weken geleden	Hallo Katjana, Niet ieder mens is van de klok. Ik heb op jonge leeftijd geleerd om naar een penalty moment te werken. 8 uur of kwart over acht dan ging het doek open. Je kunt dan ook de klok op mij gelijk zetten. Ik begrijp echter je broer ook wel een beetje. Hij heeft vrij genomen van zijn werk. Maar..... (dat leer je in de loop van de jaren), je gaat begrijpen dat er excuses zijn. Gaat daar ook rekening mee houden. Probeer toch een beetje ongedwongen met elkaar om te gaan. Het zijn toch geen vreemden. Sterkte. leo ik kijk uit naar het vervolg

Katjana53 weken geleden	Nee, we zijn geen vreemden... En ik wéét dat we een gemeenschappelijke deler hebben; wij willen allemaal de beste zorg voor moeder.Het ontbreekt ons niet aan goede wil maar wel aan een methode om dit te bereiken, hoe doe je dat? Patronen van vroeger en kleine irritaties onderling belemmeren ons zicht, deze familie heeft al het nodige met elkaar meegemaakt.Sommigen van ons gingen hun eigen weg en nu als 'volwassenen' tussen haakjes, blijken we niet meer als vanzelfsprekend samen te kunnen werken. Nu weet ik uit ervaring dat er meerdere families zijn die met dit bijltje hakken, en zou ik graag willen weten hoe anderen hiermee omgaan? Mijn droom is hier met grote zorgvuldigheid mee om te gaan, voor moeders, voor onszelf en voor ieder die hier mee te maken heeft. Mijn begin ligt hier op dit forum om te leren en om ervaringen op te doen. Verbeter de wereld en begin bij jezelf, zoiets... Katjana 2

Barbara (moderator)53 weken geleden	Hallo Katjana, Ja zeer herkenbaar allemaal. Mijn broer en ik zijn erg verschillend, en het was ook zeker wel even zoeken tot we een goede samenwerking hadden gevonden in het ziekteproces van mijn vader. Belangrijk is dat je hetzelfde belang in het oog hebt en elkaar de eigen aanpak en manier van omgaan/verwerking gunt. En een ziekte als Alzheimer dwingt je sterk in het moment te blijven, niet (te snel) te oordelen en allerlei vaste gewoonten los te laten die voorheen belangrijk waren. Alles voor de beste zorg voor de dementerende. Ik wens je alle sterkte. Hartelijke groeten Barbara (moderator)

Katjana52 weken geleden	Hallo Barbara, Jou tweede alinia komt binnen als een bom... Het besef dat we allemaal hetzelfde belang delen is er wel. Natúúrlijk is er nog geen eigen aanpak manier van omgaan en verwerking; We zitten pas in de startblokken. Een eigen aanpak en één lijn trekken zijn heel verschillende dingen.Een lijn trekken en ieder op zijn eigen wijze uitvoeren is samenwerken. Beroepshalve ben ik een goede teamworker maar privé komen er zoveel emoties bij kijken. En emoties verwoorden is moeilijk, vaak komen de woorden er mank uit, niets is wat het lijkt en zegt men wat hij bedoelt of bedoelt hij wel wat hij zegt? Ik (die meestal mijn gevoel volgt) krijg toch wat meer respekt voor de zakelijke kant, ben ik zelf eigenlijk wel in balans? * ik heb zusje 2 inmiddels uitgenodigd om mee te lezen op dit forum :) en de wijkverpleegkundige ook "die kan hier heel veel van leren ;) Katjana 3

leo52 weken geleden	Goede morgen Katjana, Waar denk je dat ik mijn mantelzorg(deskundigheid) heb opgedaan. Inderdaad voor een groot gedeelte hier. Daarom fijn dat ook de wijkverpleegkundige zich niet te goed vind om ook hier mee te lezen. Ik heb maar een paar Dementerende ouderen in mijn portefeuille, maar hier op het Forum zijn veel verschillende invalhoeken te lezen. Ieder heeft zijn eigen situatie. Ik ben vaak onder de indruk door de oplosssingen die langs komen. Sterkte en ik hoop dat bij jullie langzamerhand de neuzen een kant op gaan staan. Ert is gewoon nog veel onbegrip over dit komende probleem. Groet en sterkte. leo Mijn eigen vrouw is momenteel nog steeds een ideale Alzheimerpatiënt, met weinig problemen, ik heb mijn oude accountant, die heeft 2 herseninfarcten gehad, zit de hele dag in zijn rolstoel, vriendelijk te wezen, alles komt op zijn vrouw neer, dus die heeft veel steun nodig en mijn derde aandacht vragende patiënt, heeft 2 keer een herseninfarct gehad, is nog zeer mondig en die vraagt weer een geheel eigen aanpak. Hij heeft net pas te horen gekregen dat het niet verstandig is om nog auto te rijden. Hoe breng je hem dat bij, als zijn argument is dat hij 60 jaar schadevrij heeft gereden. Toch is er langzamerhand van zijn kant enig begrip merkbaar, maar het gaat langzaam.

Vergeetmijnietje (moderator)52 weken geleden	Familie perikelen, dit is altijd een moeilijk onderwerp. Een ieder ervaart de ziekte van zijn of haar moeder op zijn of haar eigen manier. Niet iedereen in het gezin is op dezelfde manier betrokken, dit kan natuurlijk ook niet maar is soms wel moeilijk te begrijpen. Soms moet je proberen te accepteren dat een broer of zus het op een andere manier doet of soms helemaal geen zorg verleent of wil verlenen. En soms zie je in een ziekteproces van één van de ouders dat kinderen weer dezelfde rol van vroeger aannemen... Wel is het natuurlijk goed om met elkaar in gesprek te zijn en te blijven.En wat belangrijk is, je wilt allemaal het beste voor je moeder. Maar wie bepaalt wat het beste voor haar is? Ik denk dat zij zelf natuurlijk ook een hele belangrijke stem in het geheel heeft! Is er bij jullie niet een casemanager dementie die in deze situatie een soort van coachende rol kan vervullen? (sorry Katjana dat ik niet alle voorgaande berichten heb gelezen, misschien heb je dit al eens ergens vermeld) als er geen casemanager is, zou de wijkverpleegkundige deze rol misschien kunnen vervullen? Het is natuurlijk niet zo handig van de wijkverpleegkundige om te laat op een familie gesprek te komen, of ze moet een goed excuus hebben. Ik hoorde laatst een mooie opmerking van een belangrijke voetbalcoach (Foppe de Haan), sindsdien kom ik zelden meer te laat: de voetbalcoach zei tegen zijn vriend die te laat kwam: "is jouw tijd belangrijker dan mijn tijd?" Dit heeft mij wel aan het nadenken gezet.

Katjana52 weken geleden	Die Foppe is een wijs man...tijd. Ik begon mijn epistel met tijd en daar ging ook de éérste irritatie over. Leo merkt op dat niet iedereen van de klok is. Tuurlijk is het lastig als er iemand te laat komt maar ik begreep het ook heel goed. Na 5 minuten al te gaan staan blazen is niet mijn methode, zuslief wilt 'sussen' en haar opmerking schiet in het verkeerde keelgat. Wat doet tijd eigenlijk met je? Broerlief zal zich niet gehoord hebben gevoeld en/of zijn probleem gebagateliseerd zien worden; er is nu eenmaal 'partij'getrokken door zuslief, hoe goedbedoeld haar intentie ook was. Je ziet het voor je neus gebeuren en merkt dat je zelf ook een oordeel (partij) vormt, we zijn allemaal mensjes, nietwaar? Wiens tijd is belangrijker?....het is in ieder geval niet aan mij om te oordelen of daar partij in te trekken. Het gaat hier ogenschijnlijk om helemaal niets en toch heeft het zijn impact. Op iedere aanwezige in deze kamer. Mis-communicatie of 'mis'ik de communicatie? Katjana 4

polderdyk52 weken geleden	Back to basic? Wat is het probleem? Met communicatie valt en staat er zoveel. Voor je het weet, zijn er vele problemen bij gekomen, waar je niet op zit te wachten. Het geeft alleen maar ruis op de lijn. Daarom, back to basic, het probleem bij de kop pakken en niet bij de staart. En soms moet je dan, hoe moeilijk ook, ‘enkele poten laten lopen’ en laten voor wat het is. Vriendelijke groet en sterkte! van Mia

Katjana51 weken geleden	Psies! laten we niet vergeten waar het om gaat en ons daar liever sterk voor maken. Dank voor alle adviezen en reacties, Katjana

Terug naar Vergeetachtig of dement?

blijf op de hoogte