portret eerste verschijnselen

'Soms ben ik het opeens kwijt'

'Het sluipt er langzaam in. De eerste keer dat ik iets merkte was een jaar of vier geleden. In de auto zag ik in mijn ooghoek de hele tijd iets wapperen, het leek wel aluminiumfolie. De volgende dag zag ik in een meubelzaak dat op alle bordjes de laatste letters waren weggevallen. 's Avonds heb ik de huisarts gebeld. Toen zat ik in de mallemolen. In het ziekenhuis moest ik rekensommetjes maken en andere simpele geheugentesten. Ik vond het zo vreemd dat ik sommige dingen niet meer wist. Ik had altijd een ijzersterk geheugen. Volgens mij is er een steekje losgeraakt.

De vergeetachtigheid neemt steeds meer toe. Als ik naar de gang loop om iets te pakken en ik ben er, dan denk ik: wat kom ik hier ook alweer doen? Mijn spv-er (sociaal psychiatrisch verpleegkundige, red.) heeft me aangeraden om spullen op een vaste plek te leggen. Ik moet altijd een briefje meenemen als ik boodschappen ga doen, anders kom ik met te weinig thuis. In de zomer ben ik buiten in slaap gevallen terwijl binnen de kraan stroomde. Alles stond blank. Dat incident heeft mijn zelfvertrouwen enorm aangetast.'

Meepraten?
Wilt u doorpraten over dit onderwerp? Bezoek dan ons digitale forum of bezoek één van onze vele Alzheimer Cafés. Er is er altijd een bij u in de buurt.

Lees het volledige verhaal van Nettie in het Alzheimer Magazine maart 2010.

> Lees meer ervaringen van mensen die met dementie te maken hebben