De ziekte van Alzheimer

De meest voorkomende oorzaak van dementie is de ziekte van Alzheimer. Naar schatting lijdt zeventig procent van de dementerenden aan deze vorm van dementie. Onderzoekers denken dat  eiwitophopingen in de zenuwcellen van de hersenen de oorzaak zijn.

Verloop van de ziekte
De ziekte van Alzheimer heeft vaak een sluipend begin. Geheugenproblemen vallen vaak als eerste op. Mensen vergeten de meest normale dingen of verdwalen in een bekende omgeving. Wanneer de ziekte vordert verliest de persoon met Alzheimer langzaam maar zeker de regie over zijn eigen leven: hij wordt meer afhankelijk van de hulp van anderen en het functioneren in het dagelijks leven wordt steeds moeilijker. Uiteindelijk overlijdt iemand aan algemene verzwakking, slikproblemen die luchtwegontstekingen kunnen veroorzaken of evenwichtsproblemen waardoor ernstige valongelukkig kunnen voorkomen.

Symptomen
In het begin vallen meestal de geheugenstoornissen op. Later krijgt de persoon met dementie problemen met denken, handelen en de taal. Ook kan hij te maken krijgen met veranderingen in karakter en gedragsproblemen. Bij sommige dementerenden kan de achteruitgang heel snel verlopen, terwijl anderen nog jarenlang een relatief gewoon leven kunnen leiden.

Oorzaken
Bij de ziekte van Alzheimer ontstaan er in de zenuwcellen van de hersenen ophopingen van een bepaald eiwit, beta-amyloïd. De afbraak van dit eiwit verloopt niet goed. Onderzoekers denk dat door de ophopingen, plaques, de zenuwcellen en de verbindingen tussen deze zenuwcellen te gronde gaan. Hierdoor kunnen de hersenen niet goed meer functioneren en sterven zenuwcellen af. Ook ontstaan er tangles (kluwen). Het ziet er uit als een wirwar van draadvormige eiwitten in een zenuwcel, die het functioneren van de zenuwcel onmogelijk maakt.