Ga direct naar de contentGa direct naar de content

Druk, druk, druk
In mijn vorige blog schreef ik over de drie thema’s waar ik me mee bezig ga houden. Nu zijn we volop aan de slag! De keuze voor de thema’s wonen, ontmoeten en de casemanager dementie deelden we met de mensen die in de afgelopen maanden gesprekspartner waren. We breiden uit en verdiepen. Heel fijn dat er veel kennis en informatie met ons wordt gedeeld. Mijn collega Anne de Boer en ik zijn de afgelopen weken vooral aan het werk geweest met het in kaart brengen van wat er al is, heel veel cijfers en wat we nog nodig hebben aan informatie. En welke partijen we op een later moment bij elkaar moeten gaan krijgen. Want dat samenwerking nodig is, blijkt uit elk gesprek. En over de domeinen heen.

Inspirerende gesprekken 
We krijgen met grote regelmaat berichten van betrokken mensen die mails sturen met hun ervaringen, mensen die graag in gesprek willen over wat ze hebben bedacht, zien in hun omgeving of op hun werk meemaken. Dat is heel fijn want zo kunnen we de hele tijd ook in de praktijk kijken of wat we bedenken ook daadwerkelijk zou kunnen. En het levert heel inspirerende ontmoetingen op. 

Zo waren we in januari op bezoek bij Teun Toebes in zijn woning in een verpleeghuis in Amstelveen. Hij vertelde ons over zijn inzet om te laten zien wie de mensen zijn achter de ziekte. En over wat er allemaal nog beter kan. Ik was er diep van onder de indruk. Ook hadden we een gesprek met het bestuur van de Odensehuizen: mensen die op de barricaden staan en er alles aan doen om waardevolle ontmoetingen mogelijk te maken en te houden. We doken de wereld van de systemen in met mensen die werken bij zorgorganisaties, Alzheimercentra, expertise organisaties, hoogleraren, partners van een adviesbureau. Op ons pad komen bevlogen professionals die een aanbod ontwikkelen voor mensen met dementie en hun naasten om gesprekken te kunnen voeren en een nieuwe balans te vinden als je van partner ook mantelzorger wordt. Een logopediste die een methodiek bedacht om het echte gesprek aan te gaan als er een diagnose is. Zodat je met méér naar buiten gaat dan alleen een nieuwe wetenschap, maar ook met handvatten om daarmee om te gaan. Een ontwikkelaar van een app die gedragspatronen inleest van alleenstaande mensen met dementie zodat bij afwijkingen de mantelzorger ingeschakeld kan worden (bijvoorbeeld omdat iemand uit bed valt of de deur uitgaat en niet tijdig thuis komt). 

Wat een betrokkenheid!
Wat me heel erg opvalt is hoeveel betrokkenheid er is. Hoeveel samenwerking er wordt gezocht. Hoe iedereen de schouders eronder zet. Maar ook valt op hoe lastig het is om een goed idee dat als project nog wel lukt, voor langere tijd mogelijk te maken. Eigenlijk zegt iedereen die we spreken dat het zo ontzettend goed zou zijn als er ook over systemen heen samengewerkt kan worden. En dat er langdurige financieringen zouden zijn. Soms zijn we blijkbaar penny wise en pound foolish. Dit zijn precies de ervaringen die we ook bekijken bij onze nadere analyses van bijvoorbeeld de casemanager dementie. Wat gebeurt er als je alles op een rijtje zet en inzichtelijk maakt? Niet alleen qua geld, maar ook qua inzet van medewerkers en bijvoorbeeld opname in een intramurale organisatie versus thuis kunnen blijven wonen. Om die feiten te verzamelen zijn we nu achter de schermen druk bezig. En ondertussen blijven we graag in gesprek! 
 
Ook een mooie ervaring of een mooi idee? Wij zien jouw mail graag tegemoet! 
 

Contact opnemen met de dementierapporteur

Heb je een vraag, idee of wil je graag met me in gesprek? Stuur dan een e-mail naar [email protected]

Ook kun je mijn activiteiten volgen op twitter.