Help! Een nieuwe onderzoeker - blog dr Wiep Scheper

Voor COVID19 waren al onze onderzoekers eigenlijk altijd op de universiteit, op het lab om experimenten te doen of achter hun bureau om de resultaten te verwerken. Momenteel is de hoeveelheid mensen die tegelijkertijd in de gebouwen kan zijn beperkt. Dus: alleen naar de universiteit als het echt moet, goed plannen, in “ploegendienst” werken en goed samenwerken (zie ook vorige blogs). Het lukt dankzij de inzet en flexibiliteit van iedereen bewonderenswaardig. Maar hoe is dat als je onder deze omstandigheden nieuw begint?

Blog 4 in de serie ‘Onderzoek in tijden van corona’

Neem Jasper, de nieuwste aanwinst van onze groep. Met een Masterdiploma van de Universiteit Utrecht op zak keek hij er naar uit om op 1 mei te beginnen aan een promotie-onderzoek in mijn lab op de VU in Amsterdam. En terecht, want hem wachtte een super uitdagend project. Hij kon niet wachten om verder uit te zoeken wat die raadselachtige GVB’s uit blog 1 in de hersencellen van dementiepatiënten betekenen. Maar toen was er opeens COVID19…
 

Onderzoek vanuit huis

De beperkingen waren voor mensen die de weg op het lab al kenden al heel moeilijk, maar voor Jasper was het onmogelijk om op het lab te starten. Als je niet weet waar alles staat, hoe dingen op dit voor jou onbekende lab zijn georganiseerd en hoe de apparaten werken kun je niet op een veilige manier aan de slag. Jasper was volledig afhankelijk van de samenwerking met zijn collega’s die hij alleen bij zijn sollicitatiegesprek in levenden lijve had ontmoet.

Gelukkig had zijn collega Vera nog resultaten die bij zijn onderzoek pasten en die nog bestudeerd moesten worden. En collega Ernesto heeft samen met Jasper een eerste proef bedacht en voor hem uitgevoerd. Normaal zouden ze met z’n tweeën in het lab en achter de microscoop zijn gaan zitten. Nu kreeg hij de resultaten en bestudeerde ze thuis. Samen met zijn collega’s heeft Jasper het zo toch voor elkaar gekregen om resultaat te boeken, alles via Zoom en e-mail.

Die sociale aspecten zijn ook heel belangrijk om ons onderzoek goed te laten lopen

Normaal zouden we ook regelmatig even kletsen over het weer of de kwaliteit van de lab koffie als we elkaar toevallig tegenkomen ergens in het gebouw. Ook even tussendoor mijn kantoor binnenlopen met een vraag of om een leuk resultaat meteen te delen is er niet bij. We zien elkaar door COVID19 alleen op afspraak via een scherm. We wisten het natuurlijk wel, maar nu ervaren we het: die sociale aspecten zijn ook heel belangrijk om ons onderzoek goed te laten lopen. Des te meer petje af voor Jasper en voor alle andere mensen in ons lab die nu laten zien wat collegialiteit is!
 

Eindelijk het lab in: een speurtocht zonder aanwijzingen

Na twee maanden wordt ook Jasper stukje bij beetje op het lab geïntroduceerd. Kijk maar eens naar de foto en probeer je voor te stellen hoe ingewikkeld het is om de spulletjes voor je proeven te vinden in zo’n labruimte… het lijkt wel een speurtocht waarvoor niet alle aanwijzingen aanwezig zijn! Jasper heeft vorige week zelf zijn eerste echte proef uitgevoerd. Eindelijk, want net als andere onderzoekers geniet hij ervan om met zijn handen aan de slag te gaan. Eindelijk heeft hij ook zelf zo’n gekke GVB door de microscoop kunnen bekijken. Natuurlijk leer je het meeste door zelf de proeven te doen. Een bijzondere start, maar Jasper heeft in ieder geval al iets heel belangrijks geleerd: Samen kunnen we meer!

Dit nieuwsbericht is gepubliceerd door