Leven met dementie: een gesprek met Piet & Wil

Dit zijn Piet en Wil, allebei 69 jaar. Na jaren rondgezworven te hebben door het land, zijn ze 37 jaar geleden neergestreken in de regio Arnhem. Voor zijn beroep heeft Piet altijd veel gereisd en toen beide dochters zelfstandig gingen wonen, kon Wil hem vergezellen op deze reizen. Alle twee hebben ze ook altijd veel vrijwilligerswerk gedaan. Als de weersomstandigheden het toelaten, fietsen ze graag.

Vasculaire dementie

Op 62-jarige leeftijd is Piet van de één op de andere dag met pensioen gegaan. Volgens Wil waren er toen al aanwijzingen dat er iets niet helemaal goed ging, maar Piet wilde geen onderzoeken. Het uitvoeren van zijn hobby’s ging ook steeds moeizamer. Piet speelde graag orgel, maar de coördinatie werd almaar lastiger. Drie jaar terug is Piet gevallen met de fiets, hij is toen in het ziekenhuis geweest en daar heeft hij allerlei onderzoeken gehad. Uit die onderzoeken kwam de diagnose vasculaire dementie.

Omdat Piet altijd als levensmotto had “Het is zoals het is, hier moet ik mee verder”, lukte dat ook zo goed als het kon. Voor Wil vielen er veel puzzelstukjes op hun plek, de diagnose kwam niet als donderslag bij heldere hemel.

De diagnose heeft rust gebracht, Piet en Wil weten waar ze aan toe zijn en nu er duidelijkheid is, kunnen ze erop anticiperen, er is meer begrip gekomen én Wil kan meer kennis vergaren over zijn ziekte. Piet gaat twee dagen per week naar de dagopvang. Hij vindt het wel oké́, er zijn leuke dingen te doen en minder leuke dingen. Quizspelletjes vindt hij leuk, gymnastiek wat minder.

Dementie tijdens de coronacrisis

De coronacrisis is voor beiden heel vervelend geweest. Piet kwam ten val in huis en brak daarbij zijn bovenbeen. Hij is toen twee en halve maand opgenomen geweest in een verpleeginstelling voor revalidatie. Wil mocht niet bij hem op bezoek gaan en ze heeft dit als traumatisch ervaren. Wil heeft zich erg alleen gevoeld en ze miste Piet enorm. Ze hadden twee keer per dag telefonisch contact.

Op een gegeven moment hebben de kleinkinderen haar hun cavia’s uitgeleend, zo had ze wat om te verzorgen en om tegen te praten. Gelukkig herstelde Piet na die lange tijd voldoende om met de nodige zorg weer naar huis te mogen en pakken ze langzamerhand hun vertrouwde leven weer op.

Steun bij elkaar en anderen

Piet krijgt veel steun van Wil en de kinderen. Maar ook van de kleinkinderen, zij zijn erg lief voor hun opa, oma en de familie. Verder krijgen ze hulp van de thuiszorg en van een casemanager dementie. Piet gaat ook graag naar het Alzheimer Café, het is er gezellig en hij ontmoet andere mensen.

Wil heeft heel lang naar antwoorden gezocht en voelde zich in het diepe gegooid. Zij adviseert om contact te zoeken met lotgenoten: “Zoek hulp als dat nodig is!''. 

Over het Alzheimer Café

Het Alzheimer Café is dé plek om informatie te krijgen en uit te wisselen. Het café́ is toegankelijk voor u en uw naaste met dementie, zorgverleners en iedereen die belangstelling heeft. Koffie en thee staan voor u klaar. In deze regio vinden deze plaats in Arnhem, Zevenaar, Overbetuwe, Dieren en Lingewaard. 

Het eerstvolgend café in Arnhem is op dinsdag 15 september. Bekijk hier meer informatie. 

Dit nieuwsbericht is gepubliceerd door