Filmvoorstelling Alzheimer Café Coevorden

Dinsdagavond 1 november had het Alzheimer Café Coevorden een heel druk bezochte reguliere Caféavond. Er waren in totaal 70 bezoekers.

De avond bestond uit het draaien van de film “Uitgetekend” waarin de laatste 4 jaar van het leven van Antoon Goes wordt gevolgd, een man met dementie van 62 jaar oud en woonachtig op het eiland Texel.

Antoon Goes maakte jarenlang cartoons voor de Texelse Courant, maar wanneer hij begin zestig is, krijgt hij de eerste verschijnselen van dementie. Hij en zijn familie zijn vier jaar door de filmmakers gevolgd, waardoor het verloop van de ziekte en de effecten daarvan op alle betrokkenen in beeld gebracht konden worden.

Na de diagnose geven Antoon en zijn dochters, zijn oud-collega Margreet Berndsen en cameraman John Smit toestemming om het verloop van zijn ziekte vast te leggen. Aan het begin van de film woont Antoon in een verzorgingshuis en komt hij nog redelijk helder en gezond over, maar naarmate de film vordert wordt duidelijk dat hij snel achteruit gaat. Hij is steeds verwarder en een gesprek met hem voeren wordt steeds lastiger. Uiteindelijk verhuist hij dan ook naar een verpleeghuis, waar hem meer hulp geboden kan worden. De man die we daar zien lijkt een totaal ander persoon dan de man uit het begin van de documentaire, niet alleen mentaal, maar ook fysiek, want hij is erg mager geworden.

Vooral door middel van interviews met zijn dochter Janna wordt duidelijk hoe de familie met Antoons ziekte omgaat en hoeveel effect het op hun leven heeft. Deze interviews zijn ook erg nuttig voor het overbrengen van alle feitelijke informatie en we komen zo veel te weten over Antoon en de relatie met zijn kinderen. Toch zijn misschien wel de meest onthullende stukjes de momenten waarop we Antoon zelf aan het woord horen. In het begin kan hij nog duidelijk vertellen over zijn hond die niet mee kon naar het verzorgingshuis, maar later worden de interviews met hem steeds onsamenhangender, tot hij op het laatst bijna niets meer zegt. Juist deze momenten komen het hardst aan, omdat ze de destructiviteit van de ziekte pijnlijk duidelijk maken.

Soms zitten er relatief grote sprongen in de tijd, die vaak benadrukken hoe veel Antoon achteruit gegaan is. Een paar maanden lijkt een korte periode, maar voor iemand met de ziekte van Alzheimer kan het een groot verschil maken. Uitgetekend slaagt er op deze manier goed in om te laten zien welke effecten de ziekte van Alzheimer heeft, en hoe snel het kan gaan. Ook de belasting op de familie wordt duidelijk, niet alleen door de interviews, maar ook door de momenten waarop de camera laat zien hoe Antoon met zijn dochters en jongste kleinkind omgaat. Ook zonder uitleg en interviews is dan goed te zien hoe het met hen gaat.

Het was een indringende film, waarin heel goed werd weergegeven hoe de relatie tussen kinderen/mantelzorgers en de persoon met dementie (Antoon) was. Een aanrader.

Dit nieuwsbericht is gepubliceerd door