Wat te doen met buren met Alzheimer?

Edwin Kreulen 14:53, 2 maart 2018 www.Trouw.nl

 

HET CONSULT

Moet ik afwachten tot mijn demente overbuurvrouw naar het verpleeghuis gaat?

Vergeetachtig was de overbuurvrouw altijd al, maar toen ze dagelijks vier keer hetzelfde verhaal vertelde kreeg de lezer al vermoedens. Alzheimer, zo kreeg hij te horen van de neef van deze vrouw van net tachtig. 

 

Ze heeft geen kinderen zodat deze neef zich ontfermde over haar administratie, terwijl nu ook de thuiszorg langskomt. Maar in de avond, als de vrouw nogal eens boos kan worden en soms met het serviesgoed gooit, is er buiten de lezer niemand die haar kan geruststellen; de neef woont ver weg.

En ook de lezer is er niet altijd. Wie moet de vrouw dan geruststellen? De directe buren van de dementiepatiënte klagen vooral over de geluidsoverlast. Dat stoort de lezer en die denkt dat het hoog tijd is om de buren op een rijtje te zetten en de dagen maar eens te verdelen waarop de oudste in de straat in de gaten moet worden gehouden.

Keukentafelgesprekken

"Niet doen", is het advies van Hedda van Lieshout. Ze is bestuurder van de Eigen Kracht Centrale, de organisatie die al twintig jaar te hulp kan worden geroepen om het netwerk te versterken rond iemand die zorg nodig heeft. Van oudsher ging het daarbij vooral om jeugdzorgkwesties, maar Alzheimer is ook tot de centrale doorgedrongen.

"Je gaat dan taken opleggen, net als de overheid doet bij het promoten van de participatiesamenleving en de zogeheten keukentafelgesprekken", zegt Van Lieshout. "Daarmee maak je mensen boos of angstig: 'Moet ik de billen van mijn buurvrouw gaan wassen?' De reactie is snel: 'Dat bepaal ik zelf wel'."

Gewoon zeggen dat je er bent, dat je een oogje in het zeil kunt houden, is vaak ook een enorme steun

Hedda van Lieshout van de Eigen Kracht Centrale

Bij Eigen Kracht doen ze het anders. "We zouden eerst eens praten met de vrouw om wie de lezer zich zorgen maakt. En haar vragen: 'Met wie maakt u wel eens een praatje?' Als ze dan namen noemt, zouden we met haar toestemming die mensen benaderen. Om te vragen: 'Zou je willen meedenken?'" Van Lieshout formuleert ook maar meteen even een mogelijke vraag: hoe kunnen we ervoor zorgen dat deze vrouw langer thuis kan wonen? Op een prettige en veilige manier.

Buurtverzorgende

De organisatie is bekend van de 'conferenties', de samenkomsten waarop de kring van mensen die op deze manier is bereikt, doorgaans zo'n tien tot vijftien mensen, samen de vraag bespreekt. "Maar de voorbereiding is vaak een stuk belangrijker", zegt Van Lieshout. Veel gemeenten betalen de inzet van de centrale, maar een eerste advies kunnen Van Lieshout en collega's ook geven. Betrek de neef en de thuiszorg vooral in dit plan, zegt de bestuurder.

Twee maanden terug kwam van een buurtverzorgende een vergelijkbare vraag. Hier ging het om een weduwnaar met dementie, die steeds onrustiger werd in de avond. Zijn enige dochter woonde op ruim een uur rijden en ook al wist ze dat haar vader het liefst thuis bleef wonen, ze zag het niet meer zitten. Zij was toch de enige die hem kon helpen? 

Van Lieshout: "Dat denkt men vaak, maar het hoeft zeker niet zo te zijn." Er volgde een gesprek met de oudere man en daaruit kwamen twee vrienden en drie kennissen naar voren die allen wilden meedenken. "Niet allemaal om direct iets te dóen", benadrukt Van Lieshout. "Gewoon zeggen dat je er bent, dat je een oogje in het zeil kunt houden, is vaak ook een enorme steun."

Paniek

En zo gebeurde het dat de dochter in het buitenland zat en werd opgebeld door haar vader, in paniek. Er moest iets in zijn huis worden geregeld en hij had geen idee hoe het moest. "Normaal zou ze eerder naar huis zijn gegaan, of de hele ochtend aan de telefoon hebben gehangen om alles te regelen, met een hulpverlener die niet direct bereikbaar was", zegt Van Lieshout.

Nu deed de dochter een oproep in de whatsapp-groep van de eigen kring. "Binnen een kwartier kreeg ze te horen dat er al iemand op de koffie was bij haar vader, en dat het huiselijk probleem zou worden geregeld. Daardoor had de dochter even rust en houdt ze de zorg uiteindelijk weer langer vol." Een garantie dat het bij de buurvrouw bij de lezer zo werkt, is niet te geven. Want iedereen moet wel meewerken. Maar het is op zijn minst te proberen.

Zelf een vraag stellen? Mail naar gezondheid@trouw.nl

Dit nieuwsbericht is gepubliceerd door