Dementie en euthanasie: een kwestie van dilemma’s

Dementie en euthanasie: een kwestie van dilemma’s

Euthanasie is een terugkerend en gevoelig onderwerp in het Alzheimer Café. Er zijn tal van dilemma’s waar mensen voor komen te staan. Welke mogelijkheden zijn er binnen de Nederlandse wetgeving? Welke afspraken kunnen er worden gemaakt? Wat is de betekenis van een Wilsverklaring? Dat stond dinsdag 14 november centraal bij het Alzheimer Café in Tilburg.

Te gast was Femke, een jonge vrouw wiens moeder een jaar geleden op 67-jarige leeftijd is overleden. Zij was lange tijd werkzaam bij ouderen met dementie en had gezien wat de ziekte dementie tot gevolgen heeft. Daarom koos ze bewust voor euthanasie en sprak daarover regelmatig met haar dochter en twee zonen.

Wilsverklaring
In een vroeg stadium werd hierover ook met de huisarts gesproken en toen bleek dat deze arts mevrouw te zijner tijd niet behulpzaam wilde zijn door euthanasie te verlenen, werd een andere huisarts gekozen. Moeder, haar kinderen en de nieuwe huisarts hadden regelmatig een gesprek over het verloop van de ziekte en de euthanasiewens die in een Wilsverklaring was vastgelegd en bij de dokter in het medisch dossier was opgenomen. Echter, toen het er op aan kwam, trok deze arts – die nota bene ook SCEN-arts was geweest – zich terug. (Een SCEN-arts ondersteunt een arts met euthanasieverzoek van een patiënt.)

Een duivels dilemma, wat nu? Niet alleen moet er sprake zijn van ondraaglijk en uitzichtloos lijden, voor mensen met dementie is het tijdstip van voltrekken van euthanasie van groot belang, omdat er sprake moet zijn van wilsbekwaamheid. Dat wil zeggen dat de patiënt in staat moet zijn om zijn/haar wens te uiten. Uiteindelijk werd mevrouw geholpen door een arts van de levenseindekliniek.

Begeleiding
In het hele proces speelde de dementieconsulente/casemanager een belangrijke rol. Zij was er voor de patiënt met dementie maar ook voor de kinderen die liefdevol, in goede harmonie en met steun van elkaar moeder dagelijks begeleidden. Zij wist hen handvatten te geven en de weg te wijzen in de zoektocht naar een menswaardig afscheid van de ernstig zieke moeder die bij herhaling had aangegeven tot hoever zij wilde gaan in haar dementieproces.

De ruim negentig mensen die bij dit Alzheimer Café aanwezig waren, gaven blijk van respect en waardering voor Femke en de wijze waarop zij wist te verwoorden welk proces zij en haar broers met hun moeder hebben gevolgd. Veel mensen waren zichtbaar geroerd en ontroerd.

Een vertegenwoordiger van de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) heeft na de pauze vragen beantwoord en uitgelegd welke rol de NVVE heeft en kan hebben.

Namens de stichting Alzheimer Nederland afdeling Midden-Brabant bedanken we Femke, haar beide broers, haar partner, Marjan van Dijk en Phil Mutsaers die verantwoordelijk zijn voor de inhoud van het Alzheimer Café.

Dit nieuwsbericht is gepubliceerd door