Gedicht van Gemma Melis, vrijwilliger Alzheimer Café Tilburg

Gedicht

Herinneringen

Zittend op een rots in de blauwe zee,
kreeg ik zo wat gedachten mee.
Hoe het zou zijn als je ouder bent,
en niet iedereen meer herkent.
Dat is wat mijn moeder overkwam,
Toen Alzheimer de regie van haar overnam.
Totaal in de war en overstuur,
liep ze van het kastje naar de muur.
Een diagnose werd in die tijd nog niet gesteld,
ze was overspannen dat was ons verteld.
De huisarts schreef haar Librium voor,
En mijn moeder sliep de hele dag door.
We stuurden haar op vakantie naar een vriendin.
Maar de Alzheimer haalde haar toch weer in.
En dat was voor mij toen het begin,
Dat ik de zorg overnam binnen ons gezin.
De zorg bleef ook nadat ik was getrouwd
En dat doe je omdat je van je moeder houdt.
In de wagen nam ik onze tweeling mee,
Oh wat genoot ze van die twee.
Mijn vader werd helaas ernstig ziek
Overleed ook thuis dat was hectiek.
Dat werd dus permanente zorg zoeken voor haar,
Met uiteindelijk een opname in de Hazelaar.
Bijna 10 jaar is ze daar gebleven.
Daar begon mijn vrijwilligerswerk voor het leven.
Ook het Alzheimer café is voor mij heel speciaal
Met het allerfijnste team van allemaal
 
Gemma Melis

Dit nieuwsbericht is gepubliceerd door