Het Alzheimer Café Bunnik op 10 maart 2022 jl. ging over 'de mantelzorger centraal'

Het Alzheimer Café Bunnik op 10 maart 2022 jl. ging over 'de mantelzorger centraal'

Margreeth Menkveld, toegepast filosoof en ervaringsdeskundige als mantelzorger van een partner met dementie, verzorgde deze avond.

Margreeth is regelmatig als bezoeker te gast in dit Alzheimer Café. Ze wilde graag eens stil staan bij de rol van de mantelzorger en had wel ideeën hoe dit te organiseren. En dat gebeurde! 

Stilstaan bij de rol van de mantelzorger

De groep werd in drieën gesplitst:

  • Een tafel met de partners van mensen met dementie.
  • Een tafel met de kinderen.
  • En een tafel met de professionals.

Op basis van stellingen gingen de groepen met elkaar in gesprek. Rond elke tafel zaten ongeveer 8 deelnemers. Hieronder uit de groep van de partners en de kinderen een korte weergave van gevoelens en ervaringen die gedeeld werden. 

Uitingen van de groep partners:

Vanzelfsprekend, je rolt erin, je hebt geen keus, altijd dezelfde vragen, het irriteert je toch wel, vergeet niet om hulp te halen, ook met hulp is het heel zwaar, het tempo aanpassen, geduld, af en toe mag je boos worden, je relatie verandert, hij pakt me niet meer vast, mezelf kwijt geraakt, het gaat niet meer vanuit wederkerigheid, je mist je maatje, je moet alles alleen beslissen, je wilt anderen niet lastig vallen, zoveel mogelijk alleen doen, kinderen zijn een grote steun. Ja we houden van onze partners. Het is soms wel moeilijk.  

Uitingen van de groep kinderen:

Regie zoveel mogelijk bij de ouders laten, heeft de ‘gezonde’ ouder wel in de gaten wat er aan de hand is en vraagt die niet teveel van de ouder met dementie? Je wil je niet teveel mengen in de relatie van je ouders. Mooi dat je iets kunt betekenen voor je ouders. Ook als kind kun je er alleen voor staan in de zorg voor je ouder(s) met dementie. De cirkel was rond toen ik mijn moeder hielp bij de laatste zorg. 

Wat werd besproken in de groepen

We koppelden plenair terug wat er in de groepen werd besproken. Men gaf aan dat het zo fijn was om dit te kunnen delen met mensen die het ook mee maken en begrijpen waar je het over hebt. 
Een partner vertelt: “ik wil het wel en ik probeer het ook. Het is na 70 jaar huwelijk allemaal zo anders geworden. Ik ben nu 94. Moet ik dat op mijn leeftijd allemaal nog doen? Maar als hij terug komt van de dagbesteding en me een dikke knuffel geeft dan denk ik, er is toch nog liefde tussen ons”. 

Een dankjewel aan Margreeth voor deze waardevolle avond! 

Naar Alzheimer Café Bunnik

 

Dit nieuwsbericht is gepubliceerd door