Regulatie van lysosomale enzym-activiteit bij de ziekte van Alzheimer

Wanneer hersencellen van patiënten met de ziekte van Alzheimer onder een microscoop bekeken worden blijkt dat ze volgepakt zijn met onverteerd materiaal. In gezonde mensen wordt dit afgebroken in speciaal daarvoor ontworpen compartimenten van de cel: de lysosomen. Lysosomen zijn het eindpunt van het maag-darmstelsel van de cel; de endocytotische route. Daarnaast zijn ze betrokken bij het opruimen van verouderde cel componenten, een proces wat autofagie (zelf-eten) wordt genoemd.

In de hersencellen van Alzheimer patiënten blijken de lysosomen niet goed te werken. Dit leidt tot  de ophoping van onverteerd materiaal wat zo duidelijk te zien is onder de microscoop. Eén van de materialen die ophoopt is amyloid-beta, wat heel toxisch is voor de cel. In dit project onderzoeken wij hoe het komt dat lysosomen inactief worden in Alzheimer patiënten en proberen we lysosomale enzymen te activeren zodat de lysosomen weer aan het werk kunnen.

Over de Dorpmans-Wigmans Stichting

In 2006 schonk het kinderloze echtpaar J.A.M .Dorpmans (1924-2006) en C.T.M. Wigmans (1929-2013) het merendeel van hun vermogen aan de stichting die hun naam draagt: Dorpmans-Wigmans Stichting. Deze stichting stelt zich het volgende doel: het stimuleren van onderzoek naar zowel de ziekte van Parkinson als de ziekte van Alzheimer.

De Dorpmans-Wigmans Stichting financiert sinds 2008 twee projecten per jaar die door Alzheimer Nederland te Amersfoort en de Stichting ParkinsonFonds te Hoofddorp zijn voorgeselecteerd.

Bij leven was Hans Dorpmans als klinisch psycholoog verbonden aan het Penitentiair Selectie Centrum te Scheveningen. Daarnaast hield hij ’s avonds spreekuur aan huis waar hij talloze mensen met psychische problemen heeft behandeld. Hij had grote interesse in wetenschap, met name medisch onderzoek. In de laatste vier jaar van zijn leven bracht een voortschrijding van de ziekte van Parkinson, die met name zijn stem beïnvloedde, hem steeds meer in een isolement.

Desondanks behield hij, ook tijdens zijn ziekte, interesse voor berichten over de meest innovatieve behandeltechnieken (stamceltherapie) en nieuwe medicijnen (neurophilins) die zijn leven in de toekomst hopelijk zouden kunnen verbeteren. Bij de keuze van te financieren projecten zal met deze interesses rekening worden gehouden.