“Sinds een jaar ben ik betrokken bij het Alzheimer Café in mijn woonplaats. Omdat ik in mijn directe omgeving zie welke impact dementie heeft, wil ik iets betekenen voor anderen. De rol van coördinator past bij mij, het geeft me energie om het Alzheimer Café te organiseren. Want er komt veel bij kijken. Het gaat niet alleen om de avond zelf, maar ook om de voorbereiding, de contacten met de vrijwilligers, de locatie en de samenwerkingspartners en het omgaan met de coronamaatregelen.

Vrijwilligerswerk is onbetaald, maar het maakt me rijk. Ik doe veel kennis op over het onderwerp dementie en ik leer veel andere mensen kennen. Ik groei als mens, dat voel ik echt zo.

Empathie en passie

De twaalf vrijwilligers in ons team zijn aanpakkers, die met empathie en passie hun werk doen. Het is belangrijk dat elke vrijwilliger zijn eigen plekje en activiteit heeft. Samen vormen we het team en dat stralen we ook uit naar de bezoekers. Tijdens de lockdown heb ik me ingespannen om de verbinding met elkaar te houden en dat is gewaardeerd.

Dit voorjaar hebben we een nieuw initiatief in onze regio ontplooid: onze informatiestand in publieke ruimtes zoals de bibliotheek en de markt. Zo maken we promotie voor het Alzheimer Café en in bredere zin voor Alzheimer Nederland. Ook zijn we gestart met kleinschalige Alzheimer Cafés, met maximaal tien personen aan de stamtafel. We keren nu graag weer terug naar het oorspronkelijke draaiboek, met een groter aantal bezoekers, een thema en een gastspreker. In onze nieuwe locatie kunnen we een coronaproof opstelling maken.

Een Alzheimer Café kan zomaar geslaagd zijn door één vraag.

‘n Mooi gesprek

Tijdens het Alzheimer Café krijgen de bezoekers informatie over dementie. Maar wat nog belangrijker is: zij treffen er lotgenoten waarin ze zichzelf kunnen herkennen. Juist die herkenning maakt het contact ongelooflijk krachtig.

Een Alzheimer Café kan zomaar geslaagd zijn door één vraag, heb ik van mijn voorgangster geleerd. Dat is écht zo heb ik mogen ervaren. Zo’n vraag, die bij iedereen leeft, brengt een mooi gesprek op gang. Ieders situatie kan verschillen; de een heeft net de diagnose gehoord, de ander is al verder in het proces. Zo leren mensen van elkaar, die onderlinge uitwisseling moedigen we ook aan. Dáár doen we het voor.”